الف - راهنمای ISO 10015

 

آموزش سازماني به لحاظ وجود نارسايي در فرآيندهای كاري و رفتاري و لزوم برطرف نمودن اين گونه نقایص اهميت دارد و اين به خاطر آن است كه از طريق آموزش جهت دار و اثربخش مي توان در مفروضات ذهني كاركنان نوسازي و رفتارهاي جديدي را در سازمان ايجاد و جاري كرد .

 پايداري كيفيت خدمات سازمان ها با استانداردهاي مختلف  ،  ايجاد و دوام پيدا مي كند . براي پايدارتر و عميق تر كردن كيفيت و كسب مزيت پويايي در سازمان لازم است در ابعاد مختلف  بويژه  منابع انساني سرمايه گذاري صورت گيرد . با مديريت علمي مي توان در اين مورد  به خوبي سرمايه گذاري انجام داد و خمير مايه اصلي كيفيت را در سازمان ايجاد كرد .

استاندارد جهاني ايزو 10015 توسط كميته فني 176 ISO/TC مديريت و تضمين كيفيت و كميته فرعي SC3 تهيه شده است. نمايندگان 22 كشور، در دسامبر 1999 پيش‌نويس اصلي اين استاندارد را طراحي كردند كه به عنوان راهنمايي براي مجموعه فعاليت‌هاي آموزشي سازمان‌ها به كار برده مي‌شود.

اين استاندارد بين‌المللي راهكارهايي به دست مي‌دهد كه سازمان‌ها و منابع انساني آنها را در زمينه مسائل مربوط به آموزش ياري مي‌دهند. زماني كه براي تفسير اشارات مربوط به مباحث آموزش در گروه استاندارد ايزو 9000 در زمينه تضمين كيفيت و مديريت كيفيت به راهنمايي نياز است، مي‌توان از استاندارد ايزو 10015 استفاده كرد.

اهداف سازمان براي بهبود مستمر كه دربرگيرنده عملكرد منابع انساني است، ممكن است تحت تاثير گروهي از عوامل خارجي از جمله تغيير بازار، فناوري، نوآوري، ملزومات و نيازهاي مشتريان و سهامداران ديگر قرار گيرد. چنين تغييراتي مي‌تواند سازمان را به تحليل نيازهاي مرتبط با مهارت خود وادار كند.

نقش اين استاندارد، تهيه راهنما براي سازمان‌ ها به منظور شناسايي و تجزيه و تحليل نيازهاي آموزشي و طراحي و برنامه‌ ريزي آموزش، تدارك براي آموزش، ارزشيابي آموزش، كنترل و بهبود فرايند و اثربخشي بيشتر است و هدف آن كمك به سازمان‌هاست تا آموزش خود را به يك سرمايه‌گذاري موثرتر و كاراتر تبديل كنند. آموزش يك فرايند چهار مرحله‌ اي است،  يك فرايند آموزش برنامه‌ ريزي شده و سيستماتيك مي‌تواند سهم بسزايي در كمك به سازمان در جهت توسعه و بهبود توانايي‌هايش براي رسيدن به اهداف كيفي داشته باشد.

 

فرايند آموزش در استاندارد ايزو 10015 درقالب مراحل زير ديده مي‌شود:

 

الف) تعيين نيازهاي آموزشي

ب) طراحي و برنامه‌ريزي آموزشي

ج) مديريت اجرايي آموزش

د) ارزشيابي نتايج آموزش

و در هسته تمام این مراحل: نظارت

 

ب – استاندراد IWA2

 

این استاندارد به منظور کمک به موسسات آموزشی میباشد تا سیستم مدیریت کیفیت بر پایه استاندارد ایزو 9001 را با توجه به شرایط و ویژگی های خاص موسسات طرح ریزی و پیاده سازی نماید.

IWA2 مخفف واژه International Workshop Agreement می باشد.

هدف از تدوين استاندارد IWA2 کمک به مراکز آموزشي جهت برقراري ارتباط ميان مفاهيم مطرح شده در استانداردهاي سري ISO 9000 و فرايندهاي جاري در سازمان‌ هاي آموزشي و طراحي و استقرار يک سيستم مديريت کيفيت اثربخش مي‌باشد. با استفاده از سيستم مديريت کيفيت مي‌توان کليه فرايندهايي که به طور مستقيم يا غيرمستقيم بر خدمات آموزشي قابل ارائه تاثيرگذارند را تحت کنترل قرار داد تا اطمينان حاصل شود که خدمات ارائه شده نيازها و انتظارات آموزش‌ گيرندگان و مراجع قانوني را برآورده مي‌نمايند.

و همچنین تهیه و تدارک خطوط راهنما جهت یاری‌ رسانی به سازمانهایی است که تولیدات و خدمات آموزشی ارائه داده و تصمیم در بکارگیری سیستم مدیریت کیفیت اثربخش بمنظور تحقق الزامات ISO9001:2000 را داشته‌اند، میباشد.

 

مزاياي پياده‌ سازي استاندارد با رويکرد IWA2:

 

  • تثبيت جايگاه سازمان آموزش‌دهنده در محيط اجتماعي- اقتصادي مربوط به حوزه فعاليت خود
  • حصول اطمينان از انطباق با الزامات قانوني و حرفه‌اي
  • ارتقاء تصوير سازمان در جامعه و افزايش اعتماد مشتريان
  • اثبات تعهد مديران ارشد سازمان به بهبود مداوم فرايندها و خدمات خود و ارتقاء سطح علمي و فرهنگي جامعه
  • بهبود وضعيت اقتصادي از طريق کاهش هزينه‌هاي ناشي از کيفيت پايين

 

ج – استاندارد ISO 29993

 

تفاوت ایزو ISO 10015  با ایزو ISO 29993 در به روز بودن :

 

اولین تفاوت مربوط به سال ویرایش می باشد، ایزو ISO 10015 در سال ۱۹۹۹ منتشر شده و از آن موقع تا کنون ویرایشی نداشته، اما استاندارد ایزو ISO 29993 در سال ۲۰۱۷ منتشر شده است. 

تفاوت ایزو ISO 10015 با ایزو ISO 29993 در نوع : 

 

ایزو ISO 10015 الزامات نیست و به صورت guidelines (خطوط راهنما) منتشر شده است، اما استاندارد ایزو ISO 29993 استانداردی است که Requirements یا الزمات در آن درج شده و قابل ممیزی جهت صدور گواهینامه می باشد.

تفاوت ایزو ISO 10015  با ایزو ISO 29993 در موضوع :

 

 ایزو ISO 10015 در مورد آموزش می باشد، اما ایزو ISO 29993 به موضوعی فراتر از آموزش پرداخته، موضوعی که اکنون در دنیا اقبال بیشتری دارد، این استاندارد به موضوع یادگیری می پردازد.

تفاوت ایزو ISO 10015  با ایزو ISO 29993 در Scope :

 

ایزو ISO 10015 برای واحد های آموزش داخل یک سازمان کاربرد دارد، یعنی یک سازمان می خواهد به منظور افزایش شایستگی و صلاحیت پرسنل اش به صورت سیستماتیک اقدام نماید به همین منظور به این ایزو ISO 10015 رجوع می کند اما ایزو ISO 29993 برای سازمان هایی کاربرد دارد که به اصطلاح LSP هستند یا Learning Service Provider  این سازمان ها می توانند خدمات یادگیری را به داخل یا بیرون سازمان ارائه دهند. 

تفاوت ایزو ISO 10015  با ایزو ISO 29993 در میزان درگیر شدن در فرآیند های سازمان :

 

ایزو ISO 10015  در فرآیند های منابع انسانی در حوزه شایستگی و آموزش خود را درگیر می کند اما ایزو ISO 29993 از فرآیند های تبلیغات شروع شده و با فرآیند تسویه حساب پایان می باید و این استاندارد با گستره ی بیشتری از فرآیند ها سازمان درگیر می شود.

تفاوت ایزو ISO 10015  با ایزو ISO 29993 در خدمت :

 

ایزو ISO 10015 برای واحد های آموزش یک سازمان است اما ایزو ISO 29993 برای LSP های مجازی هم کاربردپذیر است. مثلا وب سایت هایی که آموزش مجازی می دهند مثل: amz.ir

تفاوت ایزو ISO 10015  با ایزو ISO 29993 در جزئیات :

 

ایزو ISO 29993 الزاماتی دارد جهت رسیدگی به کارکنان، محیط آموزشی، متریال آموزشی و اساتید دارد که در سطح عمیقی به همه آن ها می پردازد

-------------------------------------------------------

ایزو  2017 : ISO 29993  خدمات یادگیری خارج از آموزشهای رسمی - الزامات خدمات

 

ایزو ۲۹۹۹۳ ویرایش ۲۰۱۷ (ISO29993 : 2017) الزاماتی را برای خدمات یادگیری خارج از آموزش های رسمی شامل همه انواع آموزش های بلند مدت (به عنوان مثال آموزش های حرفه ای، آموزش های درون سازمانی یا آموزش های برون سپاری شده و آموزش های داخلی) معین می کند، این شامل خدمات یادگیری ارائه شده توسط ارائه دهندگان خدمات یادگیری یا LSP ها که به خود آموزان خدمات می دهند و نیز همچنین حامیان مالی که خدمات به دانش آموزان ارائه می دهند نیز می باشد.
ویژگی های کلیدی این نوع خدمات اهداف یادگیری تعریف شده و خدمات ارزیابی شده و درگیر کردن و تعامل یادگیرندگان می باشد. 
یادگیری می تواند رو در رو  ( Face to Face) یا به وسلیه تکنولوژی (مثلا آموزش های مجازی) یا ترکیبی از هر دو باشد.
در مواردی که ارائه دهندگان خدمات یادگیری (LSP ها) قسمتی از یک سازمان باشند که  کالا و خدماتی به غیر از خدمات یادگیری نیز ارائه می دهد، ایزو ۲۹۹۹۳ ویرایش ۲۰۱۷ (ISO 29993 : 2017) فقط بر خدمات یادگیری اعمال می گردد.
 ایزو ۲۹۹۹۳ ویرایش ۲۰۱۷ (ISO 29993 : 2017) برای مدارس، کالج ها و دانشگاه هایی که خدمات یادگیری را به صورت رسمی ارائه می دهند هدف نیست اما ISO 29993:2017  می تواند به عنوان یک ابزار مفید بازتاب عملکرد و خود ارزیابی استفاده گردد.
با توجه به مطالب بالا می توان نتیجه گرفت ایزو ۲۹۹۹۳ ویرایش ۲۰۱۷ (ISO29993 : 2017) استانداردی کامل تر از نظر فنی نسبت به استاندارد ایزو ۲۹۹۹۰ می باشد این استاندارد در سال ۲۰۱۷ منتشر شده ولی استاندارد ۲۹۹۹۰ به صورت جامع تر نسبت به ایزو ۲۹۹۹۳ به موضوعات سیستمی ارائه خدمات یادگیری می پردازد .
با این تفاسیر این استاندارد، به عنوان مکملی مناسب برای ایزو ۲۹۹۹۰ در سازمان های ارائه دهنده خدمات یادگیری غیر رسمی خواهد بود.

-----------------------------------------------------

خدمات یادگیری برای آموزش و تحصیلات غیر رسمی - الزامات عمومی برای ارائه دهندگان خدمات

 

استاندارد ISO 29990: 2010 الزامات پایه ای را برای ارائه دهندگان خدمات یادگیری در آموزش و تحصیلات غیر رسمی مشخص می کند.
همچنین ISO 29990 موجب افزایش شفافیت و سنجش جهانی خدمات یادگیری می شود و یک جایگزین مستقل با حمایت اجماع بین المللی برای تنوع گسترده ای از استانداردهای مدیریتی که در حال حاضر در زمینه یادگیری غیر رسمی وجود دارد، ارائه می دهد.
دانش به یک عامل کلیدی در مدیریت موفق شرکت ها در سراسر جهان تبدیل شده است و آموزش  به طور فزاینده ای به عنوان یک کسب و کار خدمت گرا در نظر گرفته می شود.
اهمیت اقتصادی رو به رشد یادگیری دانش در جامعه جهانی، فرصت های جدید اقتصادی از قبیل فعالیت ارائه خدمات انتفاعی آموزشی ایجاد کرده است. بنابراین تضمین کیفیت یک موضوع بسیار مهم می شود.
هدف از ISO 29990 ارائه یک مدل کلی برای اعمال و عملکردهای حرفه ای با کیفیت است و یک مرجع مشترک برای ارائه دهندگان خدمات آموزش و یادگیری (LSP ها) و مشتریانشان در طراحی، توسعه و ارایه آموزش و توسعه غیر رسمی است.
استاندارد تمرکز بر روی یادگیرنده و نتایج حاصل از این روند را تشویق می کند و بر طیف گسترده ای از گزینه های در دسترس برای ارائه دهندگان خدمات یادگیری تاکید می کند.
همچنین این استاندارد صلاحیت ارائه دهندگان خدمات آموزش و یادگیری (LSP ها) را در نظر می گیرد. این استاندارد به سازمان ها و افراد منتخب LSP ها کمک می کند تا بتوانند الزامات و انتظاراتشان را برای صلاحیت و توسعه قابلیت برآورده کنند. علاوه بر این، استاندارد ISO 29990: 2010 می تواند برای صدور گواهینامه LSP ها مفید باشد.

ISO 29990: 2010 برای اولین بار توسط کمیته فنی ISO ISO / TC 232 توسعه یافته است. توماس روآ، رئیس کمیته "توضیح می دهد، هدف از TC 232 ایجاد یک چارچوب مناسب برای آماده سازی استانداردهایی در زمینه خدمات آموزشی غیر رسمی می باشد. تاکید اصلی این استاندارد تضمین کیفیت و اثر بخشی آموزش و پرورش و بهبود انتقال دانش است در حالی که همچنین شفافیت را افزایش می دهد و امکان سنجش طیف وسیعی از خدمات آموزشی را ایجاد می کند. ISO 29990 به ارائه دهندگان خدمات آموزشی کمک می کند تا توانایی خود را به طور مداوم جهت ارائه خدمات بهبود دهند و منجر به افزایش اثر بخشی سازمان و کاهش کلی هزینه های کسب و کار می شود.